Gry wideo a sztuka

marinaPytanie, czy gry wideo są sztuką jest dla mnie pytaniem retorycznym. Otóż gry wideo sztuką bywają, na takiej samej zasadzie jak bywa nią kino, literatura czy malarstwo. Jednak paradoksalnie, grom wideo najbliżej jest do sztuk performatywnych, a więc takich w których najistotniejsze jest przeżycie tu i teraz, doświadczenie czegoś na własnej skórze przez odbiorcę.

Continue reading

Advertisements

Skandaliczne GTA V – a ludożerka żre!

gtavPremiera GTA V na PC oraz konsole Playstation 4 i Xbox One zbliża się wielkimi krokami. Kontrowersyjny hit studia Rockstar stanie się zapewne dla wielu okazją do ponownego skrytykowania gier wideo ze względu na treści pełne przemocy i wulgaryzmów. Żyjemy bowiem w dziwnym kraju, w którym gry wideo postrzegane są – niestety nie tylko przez media głównego nurtu – jako rozrywka dla dzieci.
Continue reading

Trudne relacje między Francją i Algierią w filmie „Ukryte” Michaela Haneke

17 października 1961 roku na ulicach Paryża francuska policja morduje około 200 Algierczyków(1) a ich ciała wrzuca do Sekwany. W sercu cywilizowanego świata, potężna pokojowa manifestacja około 20 tys. bezbronnych mężczyzn, kobiet i dzieci zamienia się w krwawą łaźnię, o które pamięć zostaje na dziesiątki lat ukryta, wymazana ze zbiorowej francuskiej świadomości. Continue reading

“Wyjście przez sklep z pamiątkami” – czyli mind the crap

Na jednym ze stopni schodów prowadzących do Tate Britain w Londynie, w której były prezentowane prace tak znakomitych artystów jak William Turner, Francis Bacon czy William Blake, artysta graffiti ukrywający się pod pseudonimem Banksy w roku 2002 wykonał prowokacyjny napis – „Mind the crap”. W wolnym tłumaczeniu można by powiedzieć – „Uważaj na gnioty”. Następnie już w samej galerii Tate rozmieścił uprzednio sfabrykowane, zmodyfikowane prace słynnych malarzy, takie jak zwiędłe słoneczniki Van Gogha czy staw z nenufarami Moneta, w którym obok tytułowych lilii wodnych znalazły się także wózki na zakupy z supermarketu. Ten „numer” Banksy powtórzył wielokrotnie także w innych muzeach na całym świecie . Słynną puszkę zupy pomidorowej Campbella Warhola zamienił na puszkę zupy pomidorowej w wersji Tesco i, jak sam pisze – „Po przymocowaniu obrazu [do ściany – przyp. JK] przez pięć minut obserwowałem, co się wydarzy. Morze ludzi przechodziło, zatrzymywało się by obejrzeć, po czym ruszało dalej, wyglądając na zakłopotanych i lekko oszukanych. Czułem się jak najprawdziwszy współczesny artysta.” Continue reading