Zemsta – Podcast

Źródło Wikipedia

Źródło Wikipedia

Bez zbędnej zwłoki, hołdując zasadzie nieustannego rozwoju, zapraszam na kolejny odcinek mojego skromnego projektu podcastowego. Tym razem zapraszam do wysłuchania opowiadania Antoniego Czechowa pt. „Zemsta”.

W nagraniu wykorzystano muzykę Kevina MacLeoda:
Barrom Ballet, Comic Plodding, Evil Plan, Plucky Daisy, Royal Banana, Waltz of Treachery.
Kevin MacLeod (incompetech.com)
Licensed under Creative Commons: By Attribution 3.0 License
http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/

Treść opowiadania dostępna tu:
https://pl.wikisource.org/wiki/Zemsta_(Czechow)

Reklamy

Tajemnica lorda Singleworth cz. 2 – Podcast

Cyprian Norwid, fot. Cyfrowa Biblioteka Narodowa Polona

Cyprian Kamil Norwid, fot. Cyfrowa Biblioteka Narodowa Polona

„zdaje się nam, że jest krytycznym pewnikiem niezachwianym, iż takowy pisarz lub artysta, który musi odrzucać treść rubaszną, albo treść mogącą powalać białość papieru i sklepową jego zniweczyć świeżość i wonność, zaiste że nie wiadomo, od czego jest artystą? albo pisarzem?” – Cyprian Kamil Norwid „Tajemnica lorda Singleworth”

Zapraszam do wysłuchania drugiej części noweli Norwida w mojej interpretacji. Tekst noweli dostępny pod tym linkiem.

Plik mp3 do pobrania dostępny tu.

Tajemnica lorda Singleworth cz. 1 – Podcast

Cyprian Kamil Norwid

Cyprian Kamil Norwid

Po dłuższej przerwie wracam do nagrywania cotygodniowego podcastu. Na razie będzie on w całości poświęcony literaturze, czyli stworzą go moje interpretacje tekstów literackich, dostępnych w formie public domain. Tym razem zapraszam do wysłuchania pierwszej części noweli Cypriana Kamila Norwida pt. „Tajemnica lorda Singlewort”, kolejna część już za tydzień. Pełny tekst noweli można znaleźć tutaj.

Plik mp3 dostępny tu.

Whiplash

whiplashPsychiczne, metodyczne samobiczowanie się batem z wyśrubowanych wymagań. Surowa ocena samego siebie, poniżanie się. Toksyczna, perwersyjna tęsknota za rozchwianą amplitudą emocjonalną. Szukanie skrajnych, wyczerpujących i wysysających energię emocji. Lęk przed porażką przemieszany z wściekłością na swoje ograniczenia, jako główna siła napędowa do działania. Wszystko z tęsknoty do perfekcjonizmu, pragnienia przekroczenia samego siebie. O tym jest Whiplash Damiena Chazelle’a. Czytaj dalej

Wątki cynickie w Eutydemie[1] Platona

Diogenes z Synopy siedzący w swojej beczce  aut. Jean-Léon Gérôme (1860)

Diogenes z Synopy siedzący w swojej beczce aut. Jean-Léon Gérôme (1860)

W żywocie Antystenesa, autorstwa Diogenesa Laertiosa[2], wyczytać możemy, że ów twórca szkoły cynickiej „kpił z Platona, uważając go za pyszałka”. Diogenes przytacza cały szereg barwnych anegdot, dotyczących złośliwości, jakimi Antystenes konsekwentnie obdzielał Platona. Swoistym apogeum tej antypatii zdaje się być fragment żywotu Platona, z którego dowiadujemy się, że Antystenes (po tym, jak Platon wykazał mu, że sam sobie przeczy)[3] napisał przeciw Platonowi dialog pod cokolwiek złośliwym tytułem Saton[4]. Diogenes konkluduje, że „od tego czasu [obaj filozofowie] trzymali się od siebie z daleka”. Czytaj dalej